
+ فیلمسازها میتوانند دوربینهایشان را به سمتِ مشترکاتِ ذاتِ انسانها بچرخانند و کلیشههای ملیّتی و دینی را در هم بشکنند...
+ من سینمای فرهادی را دوست دارم و دریافتم که اگرچه حسادتها و طعنهها و سنگاندازیها، در این سرزمین، از پشتِ میزها و تریبونهای چند میلیونی که مردمی نیست، همیشه جواب میدهد؛ امّا خشنودم که در خارج از این سرزمین، صدایشان به جایی نمیرسد که اگر میرسید، قطعا زشتیها و تیرگیهای بیشتری نصیبِ این دنیا میشد...و همین ما را بس که بدانیم، سینما همیشه برنده است، حتّی اگر افخمیها و فراستیها و ترامپها و غیره و ذالکها، سعی کنند در جهان دیوار بسازند، این «هنر» و این «هنرمند» است که پُل میسازد...
برچسب:
نویسنده: بهنام رستمیان